Chin japoński

§ 1. POSTANOWIENIA OGÓLNE

Program Hodowlany Rasy Chin Japoński został opracowany na potrzeby Polskiej Organizacji Kynologicznej International Union (POK) w celu określenia zasad odpowiedzialnej hodowli, zachowania prawidłowego typu rasy oraz prowadzenia świadomej selekcji hodowlanej ukierunkowanej na zdrowie, sprawność, prawidłową budowę i dobrostan. 

Program określa wymagania dotyczące kwalifikacji psów i suk do hodowli, badań zdrowotnych, doboru par hodowlanych oraz ograniczania występowania chorób dziedzicznych. 

§ 2. CELE PROGRAMU

Celem programu jest: zachowanie prawidłowego typu, budowy i proporcji Chinu Japońskiego poprawa zdrowia i sprawności fizycznej ograniczanie problemów związanych z budową brachycefaliczną zachowanie prawidłowej budowy głowy, kufy i nozdrzy zapewnienie prawidłowego funkcjonowania układu oddechowego ochrona zdrowia oczu ograniczanie występowania chorób dziedzicznych kontrola stanu rzepek kontrola układu sercowo-naczyniowego zachowanie prawidłowego uzębienia i zgryzu utrzymanie prawidłowej skóry i szaty zachowanie stabilnego, łagodnego i przyjaznego temperamentu wykorzystanie badań DNA i nowoczesnej diagnostyki zachowanie różnorodności genetycznej poprawa długości i jakości życia rasy 

§ 3. TYP HODOWLANY

W hodowli należy dążyć do uzyskiwania osobników zgodnych z typem rasy, o prawidłowych proporcjach, harmonijnej budowie, charakterystycznej głowie, prawidłowych oczach, sprawnym ruchu i stabilnym temperamencie. Selekcja hodowlana nie może prowadzić do utrwalania cech ekstremalnych, które mogą negatywnie wpływać na zdrowie lub dobrostan psa. 

Szczególną uwagę należy zwracać na prawidłową budowę głowy, wielkość i osadzenie oczu, budowę nozdrzy oraz swobodne oddychanie. 

§ 4. WYMAGANIA DLA PSÓW I SUK HODOWLANYCH

Do hodowli mogą zostać dopuszczone wyłącznie psy i suki, które: posiadają rodowód uznawany przez POK, uzyskały wymagane kwalifikacje hodowlane zgodnie z regulaminami POK, posiadają ocenę zgodności ze wzorcem rasy, posiadają stabilny temperament, nie wykazują nieuzasadnionej agresji ani skrajnej lękliwości, posiadają obowiązkowy profil DNA, posiadają wymagane badania zdrowotne nie wykazują cech mogących istotnie ograniczać zdrowie, sprawność lub jakość życia 

§ 5. WIEK HODOWLANY

Pies i suka mogą zostać wykorzystani w hodowli po osiągnięciu odpowiedniej dojrzałości fizycznej i psychicznej, uzyskaniu wymaganych kwalifikacji hodowlanych oraz wykonaniu obowiązkowych badań. 

Pierwsze krycie suki zaleca się nie wcześniej niż po ukończeniu 12 miesiąca życia. 

Suka traci uprawnienia hodowlane z dniem 31 grudnia w roku kalendarzowym, w którym kończy 8 lat. 

Reproduktor może zostać wykorzystany w hodowli po ukończeniu 12 miesiąca życia. POK nie określa górnej granicy wieku reproduktora, jeżeli jego stan zdrowia, sprawność i zdolność rozrodcza pozwalają na bezpieczne wykorzystanie go w hodowli. 

Dobór wieku hodowlanego powinien zawsze uwzględniać dobrostan, kondycję oraz stan zdrowia zwierzęcia. 

§ 6. PROFIL DNA

Każdy pies i suka przed uzyskaniem praw hodowlanych musi posiadać profil DNA wymagany przez POK. 

Profil DNA służy identyfikacji genetycznej osobnika oraz potwierdzaniu pochodzenia potomstwa. 

Profil DNA nie jest równoznaczny z badaniami DNA w kierunku chorób dziedzicznych. 

§ 7. BADANIA OBOWIĄZKOWE

Przed wykorzystaniem psa lub suki w hodowli wymagane są: profil DNA, badanie okulistyczne wykonane przez lekarza weterynarii z doświadczeniem w okulistyce weterynaryjnej, badanie rzepek pod kątem zwichnięcia rzepki, badanie kardiologiczne, ogólne badanie kliniczne ocena układu oddechowego 

§ 8. BADANIE OKULISTYCZNE

Obowiązkowe badanie okulistyczne powinno obejmować ocenę powiek, rzęs, spojówek, rogówki, soczewki, siatkówki, dna oka, nerwu wzrokowego, aparatu łzowego oraz trzeciej powieki, ze szczególnym uwzględnieniem entropium, distichiasis, zaćmy i zmian rogówki. W razie wskazań zaleca się wykonanie testu Schirmera (STT), barwienia fluoresceiną, tonometrii, gonioskopii, USG oka lub ERG. Wynik badania powinien zawierać opis stwierdzonych zmian.

§ 9. BADANIE RZEPEK

Każdy osobnik hodowlany powinien posiadać ocenę rzepek pod kątem zwichnięcia rzepki. 

Badanie powinno określać stan lewej i prawej rzepki oraz stopień ewentualnego zwichnięcia. 

Do hodowli należy preferować osobniki z prawidłowym wynikiem badania rzepek.

 Osobniki z ciężkim lub klinicznie istotnym zwichnięciem rzepki nie powinny być wykorzystywane w hodowli. 

§ 10. BADANIE KARDIOLOGICZNE

Obowiązkowe badanie kardiologiczne powinno obejmować: osłuchanie serca ocenę częstości i rytmu pracy serca ocenę występowania szmerów sercowych W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości zaleca się wykonanie: echokardiografii serca z badaniem dopplerowskim EKG dodatkowej diagnostyki kardiologicznej według wskazań lekarza weterynarii. 

Szczególne znaczenie ma monitorowanie chorób zastawkowych, w tym choroby zastawki mitralnej, która jest istotnym problemem kardiologicznym u małych ras.

§ 11. UKŁAD ODDECHOWY

Przed wykorzystaniem w hodowli należy ocenić: drożność nozdrzy budowę kufy swobodę oddychania tolerancję wysiłku występowanie chrapania, duszności lub nietolerancji wysokiej temperatury Osobniki z ciężkimi zaburzeniami oddychania, znacznym zwężeniem nozdrzy lub innymi wadami anatomicznymi ograniczającymi prawidłowe oddychanie nie powinny być wykorzystywane w hodowli. 

W przypadku objawów klinicznych zaleca się pogłębioną diagnostykę układu oddechowego. 

§ 12. BADANIA GENETYCZNE

Zaleca się wykonywanie badań DNA w kierunku chorób dziedzicznych, dla których dostępne są wiarygodne testy genetyczne. 

W szczególności należy uwzględniać badania dotyczące chorób okulistycznych występujących w rasie, jeżeli dla danej choroby dostępny jest potwierdzony test genetyczny. 

W przypadku wyniku nosicielstwa choroby autosomalnej recesywnej osobnik może być wykorzystany w hodowli wyłącznie przy odpowiednim doborze partnera wolnego od danej mutacji. 

Nie należy kojarzyć dwóch nosicieli tej samej choroby autosomalnej recesywnej.

§ 13. BADANIA ZALECANE

W hodowli zaleca się wykonywanie: badania DNA w kierunku prcd-PRA, jeżeli dostępny wynik dotyczy linii hodowlanej i jest wiarygodnie interpretowany badania DNA w kierunku innych potwierdzonych chorób dziedzicznych występujących w rasie BAER, czyli badania słuchu wywołanych potencjałów słuchowych echokardiografii serca z dopplerem EKG RTG kręgosłupa w przypadku wskazań diagnostyki neurologicznej w przypadku występowania objawów badań laboratoryjnych przed rozrodem w przypadku wskazań klinicznych 

§ 14. CHOROBY OCZU W SELEKCJI HODOWLANEJ

W szczególności należy zwracać uwagę na: entropium, distichiasis, zaćmę, keratoconjunctivitis sicca (KCS), zmiany i dystrofie rogówki, pigmentacyjne zapalenie rogówki, choroby siatkówki, zanik siatkówki, wady aparatu łzowego, wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki oraz inne zmiany mogące powodować ból, pogorszenie widzenia lub trwałe uszkodzenie oka.

§ 15. APARAT RUCHU I KRĘGOSŁUP

W hodowli należy zwracać uwagę na prawidłowy ruch, budowę kończyn oraz stan rzepek. W przypadku występowania objawów neurologicznych, bólu, zaburzeń chodu lub innych nieprawidłowości zaleca się diagnostykę ortopedyczną i neurologiczną. 

Szczególną uwagę należy zwracać na występowanie problemów w obrębie odcinka szyjnego kręgosłupa, w tym niestabilności szczytowo-obrotowej. 

§ 16. UZĘBIENIE I ZGRYZ

Należy dążyć do zachowania prawidłowego uzębienia i funkcjonalnego zgryzu. 

Wady zgryzu nie powinny powodować bólu, urazów tkanek, problemów z pobieraniem pokarmu ani innych zaburzeń funkcjonalnych. 

Nie należy utrwalać w hodowli poważnych wad zgryzu mających wpływ na zdrowie lub funkcjonowanie psa. 

§ 17. TEMPERAMENT

Chin Japoński powinien charakteryzować się łagodnym, przyjaznym i stabilnym temperamentem. 

W hodowli należy preferować osobniki prawidłowo reagujące na ludzi, inne psy i sytuacje życia codziennego. 

Z hodowli należy eliminować osobniki wykazujące nieuzasadnioną agresję, skrajną lękliwość lub poważne zaburzenia zachowania. 

§ 18. DOBÓR PAR HODOWLANYCH

Przy doborze par należy uwzględniać: wyniki badań zdrowotnych wyniki badań DNA profil DNA i pochodzenie stan oczu stan rzepek stan układu sercowo-naczyniowego budowę głowy i kufy jakość ruchu temperament historię zdrowotną rodziców i bliskich krewnych stopień pokrewieństwa różnorodność genetyczną. Nie należy kojarzyć osobników w sposób zwiększający ryzyko utrwalania wad zdrowotnych. 

§ 19. WYKLUCZENIE Z HODOWLI

Do hodowli nie powinny być wykorzystywane osobniki posiadające: ciężkie wady budowy, poważne choroby dziedziczne, ciężkie zaburzenia oddychania, poważne choroby oczu, znaczne wady powiek, rogówki lub aparatu łzowego, ciężkie zwichnięcie rzepki, klinicznie istotne choroby serca, poważne choroby aparatu ruchu lub kręgosłupa, poważne zaburzenia neurologiczne, wady zgryzu ograniczające funkcjonowanie, nieuzasadnioną agresję lub skrajną lękliwość oraz inne cechy mogące istotnie ograniczać zdrowie, sprawność lub jakość życia.

§ 20. RÓŻNORODNOŚĆ GENETYCZNA

W hodowli należy dążyć do zachowania możliwie szerokiej różnorodności genetycznej. Nie zaleca się nadmiernego wykorzystywania pojedynczych reproduktorów ani powtarzania bliskich kojarzeń.

 Przy planowaniu kojarzeń należy uwzględniać pochodzenie, stopień pokrewieństwa oraz historię zdrowotną rodziny. 

§ 21. ROZWÓJ I SOCJALIZACJA SZCZENIĄT

 Hodowca powinien zapewnić szczeniętom prawidłowe żywienie, opiekę weterynaryjną, higienę oraz odpowiednią socjalizację. Szczenięta powinny mieć możliwość prawidłowego rozwoju fizycznego i psychicznego oraz stopniowego poznawania różnych bodźców środowiskowych. 

§ 22. MONITOROWANIE POTOMSTWA

 Hodowca powinien obserwować rozwój potomstwa i uwzględniać informacje o występowaniu chorób, wad oraz problemów zdrowotnych u psów pochodzących z hodowli. Informacje te powinny być wykorzystywane przy planowaniu kolejnych skojarzeń. 

§ 23. DOBROSTAN I DŁUGOWIECZNOŚĆ

 Priorytetem programu jest uzyskiwanie psów zdrowych, sprawnych i zdolnych do prawidłowego funkcjonowania przez całe życie. 

Selekcja hodowlana nie może być prowadzona wyłącznie pod kątem wyglądu kosztem zdrowia i funkcjonalności.