Boston terrier

§ 1. POSTANOWIENIA OGÓLNE

Program Hodowlany Rasy Boston Terrier został opracowany na potrzeby Polskiej Organizacji Kynologicznej International Union (POK) w celu określenia zasad odpowiedzialnej hodowli, zachowania charakterystycznych cech rasy oraz prowadzenia świadomej selekcji hodowlanej. 

Celem programu jest doskonalenie rasy poprzez selekcję ukierunkowaną na zdrowie, prawidłową budowę anatomiczną, sprawność ruchową, prawidłową funkcję układu oddechowego, stabilny temperament, zachowanie typowych cech rasy oraz dobrostan zwierząt. Hodowla Boston Terriera powinna opierać się na świadomej selekcji, badaniach diagnostycznych, profilaktyce chorób dziedzicznych, odpowiednim doborze par hodowlanych oraz zachowaniu możliwie szerokiej różnorodności genetycznej. Ze względu na brachycefaliczną budowę rasy szczególne znaczenie ma prawidłowa funkcja układu oddechowego. Selekcja hodowlana nie może prowadzić do pogłębiania skrajnych cech czaszki, kufy i nozdrzy kosztem zdrowia, sprawności lub jakości życia psa. 

§ 2. CELE HODOWLANE

Celem programu jest: zachowanie prawidłowego typu, budowy i proporcji Boston Terriera poprawa zdrowia i sprawności fizycznej prawidłowe funkcjonowanie układu oddechowego ograniczanie problemów związanych z brachycefalią ograniczanie występowania chorób dziedzicznych zachowanie prawidłowej budowy głowy, kufy i nozdrzy zachowanie zdrowych oczu i prawidłowego aparatu ruchu kontrola stanu rzepek i kręgosłupa zachowanie prawidłowego uzębienia i zgryzu utrzymanie prawidłowej skóry i szaty zachowanie stabilnego i przyjaznego temperamentu wykorzystanie badań DNA i nowoczesnej diagnostyki zachowanie różnorodności genetycznej.

§ 3. TYP HODOWLANY

Boston Terrier powinien być psem małym, zwartym, harmonijnie i proporcjonalnie zbudowanym, o prawidłowym kośćcu, muskulaturze, klatce piersiowej, grzbiecie i kończynach, poruszającym się swobodnie i prawidłowo. Powinien posiadać charakterystyczną dla rasy głowę, szeroką czaszkę, krótką, ale funkcjonalną kufę, prawidłowo ukształtowane nozdrza, oczy i uszy, prawidłowy zgryz i pigmentację oraz krótką, gładką szatę. Boston Terrier powinien być psem zdrowym, sprawnym, aktywnym, inteligentnym, wesołym, przyjaznym, pewnym siebie, podatnym na szkolenie i o stabilnym temperamencie. W hodowli nie należy promować cech ekstremalnych mogących pogarszać zdrowie lub funkcjonalność psa, w szczególności nadmiernego skracania kufy, zwężania nozdrzy, nadmiernie ciężkiej głowy, nadmiernie wypukłych oczu, płytkich oczodołów, nadmiernie skróconej sylwetki oraz poważnych wad klatki piersiowej, kręgosłupa, kończyn lub zgryzu. 

§ 4. WYMAGANIA DLA PSÓW HODOWLANYCH

Do hodowli mogą zostać dopuszczone wyłącznie psy i suki, które: 

• posiadają rodowód uznawany przez POK • posiadają wymagane kwalifikacje hodowlane 

• są zgodne ze wzorcem rasy 

• posiadają prawidłową budowę i ruch 

• mają stabilny temperament 

• posiadają obowiązkowy profil DNA 

• posiadają wymagane obowiązkowe badania zdrowotne 

• nie wykazują ciężkich wad ani chorób uniemożliwiających wykorzystanie w hodowli. 

Do hodowli nie powinny być dopuszczane osobniki wykazujące ciężkie zaburzenia oddychania, przewlekłą duszność, sinienie, znaczną nietolerancję wysiłku, ciężką postać BOAS, poważne choroby oczu, układu ruchu, kręgosłupa, serca lub układu neurologicznego. 

§ 5. WIEK HODOWLANY

Pies i suka mogą zostać wykorzystane w hodowli po osiągnięciu odpowiedniej dojrzałości fizycznej i psychicznej, uzyskaniu wymaganych kwalifikacji hodowlanych oraz wykonaniu obowiązkowych badań. Pierwsze krycie suki zaleca się nie wcześniej niż po ukończeniu 12 miesiąca życia. 

Suka traci uprawnienia hodowlane z dniem 31 grudnia w roku kalendarzowym, w którym kończy 8 lat. 

Reproduktor może zostać wykorzystany w hodowli po ukończeniu 12 miesiąca życia. POK nie określa górnej granicy wieku reproduktora, jeżeli jego stan zdrowia, sprawność i zdolność rozrodcza pozwalają na bezpieczne wykorzystanie go w hodowli. 

Dobór wieku hodowlanego powinien zawsze uwzględniać dobrostan, kondycję i stan zdrowia zwierzęcia. 

§ 6. OBOWIĄZKOWY PROFIL DNA

Każdy pies i suka przeznaczone do hodowli muszą posiadać profil DNA wykonany w laboratorium akceptowanym przez POK. 

Profil DNA jest obowiązkowym warunkiem uzyskania kwalifikacji hodowlanych. 

Profil DNA służy do identyfikacji psa, potwierdzania pochodzenia potomstwa, zabezpieczenia dokumentacji hodowlanej oraz zwiększenia wiarygodności rodowodów. 

Profil DNA nie jest badaniem w kierunku chorób dziedzicznych i nie zastępuje badań genetycznych. 

§ 7. OBOWIĄZKOWE BADANIA ZDROWOTNE

Przed uzyskaniem kwalifikacji hodowlanych pies i suka muszą posiadać wymagane przez POK obowiązkowe badania zdrowotne. 

7. 1. Ocena rzepek

Ocena rzepek jest obowiązkowym badaniem hodowlanym. Badanie powinno zostać wykonane przez lekarza weterynarii posiadającego odpowiednie kwalifikacje i odpowiednio udokumentowane. 

Do hodowli zaleca się osobniki z wynikiem PL 0/0. 

7. 2. Badanie okulistyczne

Badanie okulistyczne jest obowiązkowym elementem kwalifikacji hodowlanej. Badanie powinno zostać wykonane przez lekarza weterynarii posiadającego odpowiednie kwalifikacje w zakresie okulistyki. Szczególną uwagę należy zwrócić na stan rogówki, gałek ocznych, powiek oraz problemy związane z brachycefaliczną budową głowy. 

Osobniki z poważnymi chorobami oczu o podłożu dziedzicznym nie powinny być wykorzystywane w hodowli. 

7. 3. Ocena funkcji układu oddechowego

 Ocena funkcji układu oddechowego jest obowiązkowym elementem kwalifikacji hodowlanej Boston Terriera. Ocena powinna uwzględniać między innymi: 

• oddychanie w spoczynku 

• oddychanie podczas wysiłku 

• tolerancję wysiłku 

• występowanie nadmiernych odgłosów oddechowych 

• drożność nozdrzy 

• budowę kufy 

• występowanie duszności 

• reakcję na wysoką temperaturę 

• występowanie omdleń lub sinienia 

• inne objawy wskazujące na zaburzenia drożności dróg oddechowych. 

Zaleca się wykonywanie oceny według RFGS lub równoważnej, uznanej metody diagnostycznej. 

Psy wykazujące kliniczne objawy ciężkiego BOAS nie powinny być wykorzystywane w hodowli. 

7. 4. Ogólna ocena stanu zdrowia

Pies i suka hodowlana muszą pozostawać w dobrej kondycji fizycznej i posiadać prawidłową sprawność ruchową. Nie należy wykorzystywać w hodowli osobników, których stan zdrowia może negatywnie wpływać na ich dobrostan lub zdrowie potomstwa. 

§8. BADANIA ZALECANE

Badania zalecane nie stanowią podstawowego warunku uzyskania kwalifikacji hodowlanych, jednak ich wykonywanie jest zalecane w celu zwiększenia bezpieczeństwa hodowli i świadomego doboru par. 

8. 1. Badanie słuchu BAER

Zaleca się wykonanie badania słuchu metodą BAER, szczególnie w liniach lub przypadkach, w których występuje zwiększone ryzyko zaburzeń słuchu. 

8. 2. Badania genetyczne

Zaleca się wykonywanie dostępnych i wiarygodnie zwalidowanych badań DNA w kierunku chorób dziedzicznych występujących lub mogących występować u Boston Terriera. Szczególną uwagę należy zwrócić na badania dotyczące chorób i mutacji o potwierdzonym znaczeniu dla rasy lub konkretnej linii hodowlanej, w tym między innymi HSF4 w kierunku dziedzicznej zaćmy. 

Wyniki badań genetycznych powinny być uwzględniane przy planowaniu kojarzeń. Nosiciel określonej mutacji może zostać wykorzystany w hodowli, jeżeli zostanie skojarzony z osobnikiem wolnym od tej samej mutacji i takie kojarzenie nie stwarza ryzyka urodzenia chorego potomstwa. 

8. 3. Ocena aparatu ruchu i kręgosłupa

 Zaleca się, w zależności od stanu zdrowia i potrzeb hodowlanych, diagnostykę aparatu ruchu i kręgosłupa. Szczególną uwagę należy zwrócić na występowanie kulawizny, bólu, niestabilności stawów, zaburzeń chodu, problemów z koordynacją, niedowładów oraz objawów bólowych kręgosłupa. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości zaleca się wykonanie odpowiedniej diagnostyki obrazowej. 

8. 4. Ocena układu krążenia

Zaleca się kontrolę układu krążenia u psów przeznaczonych do hodowli. W przypadku wystąpienia szmerów sercowych, zaburzeń rytmu, omdleń, duszności, nietolerancji wysiłku lub innych niepokojących objawów zaleca się wykonanie pogłębionej diagnostyki kardiologicznej. Psy z klinicznie istotną chorobą serca nie powinny być wykorzystywane w hodowli. 

§ 9. INTERPRETACJA BADAŃ GENETYCZNYCH

Wyniki badań genetycznych należy uwzględniać w planowaniu kojarzeń. W przypadku chorób dziedziczonych autosomalnie recesywnie dopuszcza się wykorzystanie nosiciela, jeżeli zostanie on skojarzony z osobnikiem wolnym od danej mutacji. Nie należy kojarzyć dwóch nosicieli tej samej mutacji, jeżeli takie skojarzenie może prowadzić do urodzenia chorego potomstwa. 

Badania genetyczne powinny być wykorzystywane jako narzędzie świadomej selekcji, a nie jako jedyne kryterium oceny wartości hodowlanej psa. 

§ 10. DOBÓR PAR HODOWLANYCH

Dobór par powinien być prowadzony w sposób świadomy i odpowiedzialny, z uwzględnieniem: 

• zdrowia i kondycji rodziców 

• wyników badań obowiązkowych i zalecanych 

• budowy anatomicznej 

• funkcji układu oddechowego 

• stanu rzepek 

• zdrowia oczu 

• aparatu ruchu i kręgosłupa 

• temperamentu 

• wyników badań genetycznych 

• pochodzenia i pokrewieństwa. 

Przy planowaniu kojarzeń należy unikać nadmiernej koncentracji jednej linii hodowlanej.

§ 11. RÓŻNORODNOŚĆ GENETYCZNA

 Jednym z celów programu jest zachowanie możliwie szerokiej różnorodności genetycznej populacji Boston Terriera. 

Należy unikać nadmiernego wykorzystywania pojedynczych reproduktorów oraz kojarzeń prowadzących do nadmiernego zawężania puli genetycznej. Różnorodność genetyczna powinna być uwzględniana przy planowaniu długoterminowej hodowli. 

§ 12. TEMPERAMENT I CHARAKTER

Boston Terrier powinien być psem inteligentnym, żywym, ciekawym świata, przyjaznym, chętnym do współpracy z człowiekiem, pewnym siebie i stabilnym emocjonalnie. Do hodowli nie powinny być kwalifikowane psy wykazujące nieuzasadnioną agresję, skrajną lękliwość, nadmierną nerwowość, niestabilność zachowania lub reakcje uniemożliwiające prawidłowe funkcjonowanie w środowisku człowieka. Temperament stanowi istotny element oceny wartości hodowlanej psa. 

§ 13. ROZWÓJ I SOCJALIZACJA SZCZENIĄT

 Hodowca jest zobowiązany zapewnić szczeniętom odpowiednie warunki do prawidłowego rozwoju fizycznego i psychicznego. Szczenięta powinny być prawidłowo żywione, objęte opieką weterynaryjną, monitorowane pod względem zdrowia i odpowiednio socjalizowane. 

Szczególną uwagę należy zwrócić na rozwój kośćca, kończyn, czaszki, szczęki i żuchwy, uzębienia, oczu, słuchu oraz układu oddechowego. Należy chronić szczenięta przed przegrzewaniem i nadmiernym wysiłkiem, szczególnie w wysokiej temperaturze. 

Zaleca się, aby szczenięta opuszczały hodowlę nie wcześniej niż po ukończeniu 8 tygodnia życia, po odpowiednim przygotowaniu do zmiany środowiska. 

§ 14. MONITOROWANIE POTOMSTWA

 Hodowca powinien monitorować rozwój potomstwa i analizować zdrowie oraz jakość uzyskiwanych miotów. Informacje dotyczące zdrowia, budowy, temperamentu i ewentualnych chorób dziedzicznych powinny być uwzględniane przy planowaniu kolejnych kojarzeń. W przypadku powtarzających się problemów zdrowotnych w określonej linii należy odpowiednio zmodyfikować dalszą selekcję hodowlaną. 

§ 15. DOBROSTAN SUKI HODOWLANEJ I SZCZENIĄT

Hodowla powinna być prowadzona z pełnym poszanowaniem dobrostanu zwierząt. Suka hodowlana powinna mieć zapewnione odpowiednie żywienie, opiekę weterynaryjną, właściwe warunki bytowe, odpoczynek pomiędzy miotami oraz bezpieczne warunki ciąży, porodu i wychowywania szczeniąt. 

W przypadku Boston Terriera szczególne znaczenie ma ocena kondycji suki, jej budowy, funkcji układu oddechowego oraz możliwości bezpiecznego przebiegu ciąży i porodu. 

Decyzja dotycząca sposobu prowadzenia porodu powinna uwzględniać stan zdrowia suki, liczbę i wielkość płodów, budowę anatomiczną oraz ocenę lekarza weterynarii. 

Nie należy dopuszczać do nadmiernej eksploatacji suki hodowlanej. Liczba miotów i częstotliwość kryć powinny być dostosowane do wieku, kondycji i stanu zdrowia suki oraz obowiązujących regulaminów POK. 

§ 16. OSOBNIKI NIEKWALIFIKOWANE DO HODOWLI

Do hodowli nie powinny być wykorzystywane osobniki posiadające:    ciężkie wady budowy, poważne choroby dziedziczne, ciężkie zaburzenia oddychania lub BOAS, znaczne zwężenie nozdrzy i nieprawidłową budowę kufy, poważne choroby oczu, serca, kręgosłupa lub aparatu ruchu, poważne zaburzenia neurologiczne, wady zgryzu utrudniające prawidłowe funkcjonowanie, nieuzasadnioną agresję lub skrajną lękliwość.

§ 17. ZASADY HODOWLI ODMIAN KOLORYSTYCZNYCH

Dobór hodowlany powinien uwzględniać przede wszystkim zdrowie, prawidłową budowę, funkcjonalność i temperament psa. 

Odmiana kolorystyczna nie może być nadrzędnym kryterium selekcji hodowlanej. Nie należy prowadzić hodowli ukierunkowanej na uzyskiwanie określonego koloru kosztem zdrowia, budowy, prawidłowej pigmentacji, funkcji układu oddechowego lub dobrostanu zwierząt. 

W przypadku wykorzystania badań genetycznych związanych z umaszczeniem należy uwzględniać ich wyniki przy planowaniu bezpiecznych kojarzeń. 

§ 18. DOSKONALENIE RASY

Doskonalenie Boston Terriera powinno odbywać się poprzez: 

• selekcję zdrowych i funkcjonalnych osobników 

• poprawę funkcji układu oddechowego 

• ograniczanie ciężkich objawów BOAS 

• zachowanie prawidłowej budowy głowy i funkcjonalnej kufy 

• zachowanie prawidłowych nozdrzy 

• poprawę zdrowia oczu 

• utrzymanie prawidłowego aparatu ruchu • kontrolę stanu rzepek i kręgosłupa 

• zachowanie prawidłowego ruchu 

• utrzymanie prawidłowego uzębienia i zgryzu 

• zachowanie stabilnego temperamentu 

• ograniczanie chorób dziedzicznych 

• wykorzystywanie badań DNA i nowoczesnej diagnostyki 

• zachowanie różnorodności genetycznej 

Najważniejszym celem hodowli pozostaje uzyskiwanie zdrowych, funkcjonalnych, długowiecznych i zgodnych ze wzorcem Boston Terrierów, przy jednoczesnym zachowaniu charakterystycznych cech rasy.